Julian Fałat (1853–1929) to wybitny malarz i niekwestionowany mistrz polskiego pejzażu zimowego. W latach 1864–1869 rozwijał swoje talenty i uczył się w gimnazjum w Przemyślu, czyli w obecnym I Liceum Ogólnokształcącym im. Juliusza Słowackiego. Z Przemyśla udał się do Krakowa, aby całkowicie oddać się sztuce. Studiował w Monachium, odbył podróż dookoła świata i przez lata pracował jako malarz dworski cesarza Wilhelma II w Berlinie. W 1895 roku objął stery Szkoły Sztuk Pięknych w Krakowie, którą przekształcił w prestiżową Akademię Sztuk Pięknych. Jako jej rektor i profesor zrewolucjonizował polskie szkolnictwo artystyczne, stawiając na nowoczesność, swobodę twórczą oraz naukę malarstwa w plenerze.

Do jego najlepszych i najbardziej cenionych dzieł należą monumentalne płótna o tematyce myśliwskiej, takie jak „Powrót z polowania na niedźwiedzia” oraz dynamiczna, mistrzowska akwarela „Naganka na polowaniu w Nieświeżu”. Sławę przyniosły mu także rewolucyjne pod względem operowania światłem zimowe pejzaże z cyklu „Śnieg” oraz nastrojowy „Krajobraz zimowy z Bystrej”, w których w genialny sposób oddawał strukturę śniegu oraz błękit zimowych cieni.